Een reeks korte films van 4 à 5 minuten waarin telkens een persoon wordt geportretteerd. Geschikt als voorfilms in de bioscopen, tussenprogramma op de televisie, evenementen en conferenties, educatief materiaal en online/sociaal media uitzet.

Deze format verkent via vier Nederlandse woorden het verhaal, de taal en de blik op Nederland van de geportretteerden. Zo ontstaat een gelaagd, poëtisch en toegankelijk portret van taal als brug tussen mensen. Deze hybride vorm vergroot het bereik, de toepasbaarheid en de impact van de serie.

Mijn werk als dichter en filmmaker draait om de vraag ‘wat thuis zijn betekent’, in taal, in herinnering, in beeld. In deze serie zoek ik de ruimte waar het persoonlijke het universele raakt. Ik wil geen uitleg geven over ‘de nieuwe Nederlander, maar mensen laten zien die hier leven, liefhebben, lachen en dromen. In één woord is mijn ode aan taal als houvast, als spiegel en als brug tussen werelden.

Met deze serie wil ik de kracht van woorden laten zien: hoe een enkel woord een leven kan dragen, hoe een taal een thuis kan worden, en hoe verhalen ons kunnen verbinden, ook als we van ver komen.

Voorbode
Mijn rubriek ‘In één woord’ in het Parool is een voorbode voor de gelijknamige documentaireserie. Ik schrijf over taalherinneringen van nieuwe Amsterdammers. De rubriek is in januari 2026 van start gegaan en heeft aantoonbaar en veelvuldig positieve respons gegenereerd. Uit reacties stemt dat lezers zich uitgenodigd voelen om over hun eigen eerste ‘taalstappen’ in Nederland te vertellen, waarbij de rubriek levendige herinneringen en anekdotes oproept bij een zeer uiteenlopend publiek. Ik kwam op het idee voor de rubriek toen ik het concept voor de documentaireserie In één woord bedacht.